วันนี้ตื่นแต่เช้า ออกจากบ้านอย่างทุลักทุเล … เพื่อไปสอบก.พ.ถึงสงขลา สอบ 9.00 น. ถ่างตาไปตั้งแต่ 7.00 น. เพราะกลัวรถติด (และก็ติดดังคาด) . . . เจอเรื่องแรกก็มึนแล้ว อุปมา-อุปมัย จำโจทย์ได้แม่นๆ ข้อนึงล่ะ [โจทย์]  ปู่ : หลาน 1) อา : พ่อ         2) น้า : ลุง 3) เขย  :  พี่        4)  เหลน : ตา เชดดด จำแม่นเลย เพราะคิดไม่ออก ปล่อยทิ้งไว้จนหมดเวลาเลยล่ะ สุดท้ายเดา . . . ตอบ 1)  . . . กลับมาถามคุณ “เฮ้ย ข้อ [...]

เฮ้ออ จนได้เลย ขับอย่างทะนุถนอมมาได้ตั้งหลายเดือน สุดท้ายไม่วายขับเป๋อๆไปเสยเอาแท่นกั้นล้อในคาร์ฟูร์จนได้ ทั้งๆที่ก่อนเข้าไปก็เห็นแล้ว ดันลืมว่ารถตัวเองหัวยาวแถมติดเสกิ๊ต ยังอยากจะขยับเข้าไปจอดให้เท่าคันอื่น น้ำตาตกเลย…แม่พูดว่าขนาดเสกิ๊ตเป็นรอยมันยังเศร้าขนาดนี้ ถ้ารถเป็นรอยมันไม่ช้ำใจตายเหรอไง O___O” ก็นะ รถใคร ใครก็หวง … ฮึ่ม คิดแล้วโกรธตัวเอง แต่ทำไงได้ รอยมันเกิดมาแล้ว คราวหลังจะต้องระวังให้มากกว่านี้

ไปบางกอกเมืองกรุงกะน้องชาย น้องตื่นเต้นมาก เพราะยังไม่เคยมาด้วยตัวเอง มีคำถามมากมาย ทำไมรถเมล์มันรีบออกจัง ยังไม่ทันก้าวขึ้นบนรถเลย ทำไมคนกรุงเทพฯเดินเร็วจัง เค้ารีบไปไหนกัน ทำไมของกินถูกจัง ทำไมอากาศไม่ร้อนเหมือนบ้านเรา ทำไมสาวๆน่ารักจัง ขาวๆ สวยๆ แต่ทำไมเค้าไม่ค่อยยิ้มล่ะ ทำไมรถไฟไม่มาซักที T^T